యాక్షన్ సినిమా రూల్స్ మార్చేసిన 6 క్లాసిక్స్!!

బుల్లెట్లు కాదు... టెన్షన్‌తో చంపేసిన మాస్టర్ పీస్‌లు

సినిమా అంటే కేవలం వినోదం మాత్రమే కాదు, అదొక అనుభూతి. ముఖ్యంగా యాక్షన్ సినిమాల విషయానికి వస్తే.. కేవలం భారీ పేలుళ్లు, స్టంట్లు ఉంటే సరిపోదు; ప్రేక్షకుడిని సీటు అంచున కూర్చోబెట్టే ఉత్కంఠ, కథలో లీనమయ్యేలా చేసే భావోద్వేగం ఉండాలి. హాలీవుడ్ చరిత్రలో కొన్ని సినిమాలు యాక్షన్ జానర్‌కే కొత్త నిర్వచనాన్ని ఇచ్చాయి. యాక్షన్ సినిమా అంటే మనకు ముందుగా గుర్తొచ్చేది ఫైట్లు, చేజ్‌లు, ఎక్స్‌ప్లోషన్స్. కానీ ప్రపంచ సినిమా చరిత్రలో కొన్ని చిత్రాలు ఈ జానర్‌ను ఒక కొత్త స్థాయికి తీసుకెళ్లాయి. “యాక్షన్ అంటే కేవలం కొట్టుకోవడం కాదు... అది కథ చెప్పే ఒక భాష” అని నిరూపించాయి.ఆరు దశాబ్దాల కాలంలో వెండితెరపై సంచలనం సృష్టించిన ఆ 6 క్లాసిక్ సినిమాల గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం. ఈ ఆరు సినిమాలు కేవలం బాక్సాఫీస్ హిట్స్ కాదు. ఇవి ఫిల్మ్ స్కూల్స్‌లో కేస్ స్టడీస్. డైరెక్టర్లకు పాఠ్యపుస్తకాలు. సినిమా ప్రేక్షకులకు అడ్రినలిన్ అంటే ఏమిటో చూపించిన అనుభవాలు. ఇప్పుడు ఆ యాక్షన్ మాస్టర్‌పీస్‌ల లోతులోకి వెళ్దాం.

స్టార్‌వార్స్:

“స్పేస”ను కాదు... ప్రేక్షకుల ఊహాశక్తినే జయించిన సినిమా 1977కి ముందు సైన్స్ ఫిక్షన్ సినిమాలు ఎక్కువగా “బీ-గ్రేడ్ ఎంటర్టైన్మెంట” గానే పరిగణించబడేవి. సైన్స్ ఫిక్షన్ అంటే కేవలం పిల్లల సినిమాలని అనుకునేవారు. కానీ జార్జ్ ల్యూకాస్ ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని సృష్టించాడు. అందులో సొంత భాషలు, సంస్కృతులు, రాజకీయాలను సృష్టించి చూపిం చారు. అది సినిమా స్క్రీన్ మీద కనిపించినా, ప్రేక్షకుల మైండ్‌లో నిజం గానే ఉందనిపించింది. ఇది కేవలం సినిమా కాదు.. “వరల్డ్ బిల్డింగ” అనే కాన్సెప్ట్‌కు బ్లూప్రింట్.

గొప్పతనం: ఇందులో వాడిన ‘మోషన్ కంట్రోల్ ఫోటోగ్రఫీ’ అప్పట్లో ఒక సంచలనం. రోదసిలో జరిగే యుద్ధాలు నిజంగా జరుగుతున్నాయా అనేంత భ్రమను కలిగించాయి. అసలు మ్యాజిక్ ఏమిటి? “మోషన్ కంట్రోల్ ఫోటోగ్రఫీ”తో తీసిన స్పేస్ బ్యాటిల్స్ అప్పట్లో ప్రేక్షకులకు షాక్ ఇచ్చాయి. కెమెరా కదలికలు, లైటింగ్, సౌండ్ డిజైన్... ఇవన్నీ కలిసి ఒక కొత్త సినిమాటిక్ భాషను రూపొందించాయి. కానీ టెక్నాలజీ కంటే పెద్ద విజయం ఏమిటంటే ఈ సినిమాలోని యుద్ధం “స్పేస్‌లో” జరిగినా... ఎమోషన్ మాత్రం చాలా మానవీయంగా ఉండటం.

రైడర్స్ ఆఫ్ ది లోస్ట్ ఆర్క్:

స్క్రీన్‌ప్లే అంటే వేగం అని నేర్పిన సినిమా ఈ సినిమా ఎందుకు ఇప్పటికీ “పర్ఫెక్ట్ అడ్వెంచర్ మూవీ”? ఇక్కడ హీరోకి విశ్రాంతి ఉండదు. ప్రేక్షకుడికీ ఉండదు. ఒక సమస్య నుంచి బయటపడేలోపు ఇంకో ప్రమాదం ఎదురవుతుంది. ఒక గండం గడిచేలోపు ఇంకోటి వస్తుంది. ఇదే “రైడర్స్ రిథమ”. యాక్షన్ సినిమాల్లో కథనం ఎంత వేగంగా ఉండాలో ఈ సినిమా నేర్పింది. అసలు గొప్పతనం? ఇప్పటి సీజీఐ యుగంలో కూడా ఆ బండరాయి సీన్ ఎందుకు రియలిస్టిక్‌గా అనిపిస్తుంది? ఎందుకంటే అది నిజంగా షూట్ చేశారు. ఆ పెద్ద బండరాయి హీరోను తరుముకుం టూ రావడం లాంటి సీన్లు ఇప్పటికీ రియలిస్టిక్‌గా ఉంటాయి. ప్రాక్టికల్ ఎఫెక్ట్స్‌కు ఇది స్కూల్ లాంటి సినిమా. అలాగే ఇండి యానా జోన్స్ సూపర్ హీరో కాదు. అతను భయపడతాడు. గాయ పడతాడు. తప్పులు చేస్తాడు. అదే కారణంగా ప్రేక్షకుడు అతనితో కలిసి ప్రయాణిస్తాడు... కేవలం చూస్తూ ఉండడు.

ద లార్డ్ ఆఫ్ ది రింగ్స్: ది రిటర్న్ ఆఫ్ ది కింగ్:

యాక్షన్‌ను “మహాకావ్యం”గా మార్చిన సినిమా వేల సంఖ్యలో సైని కులు తలపడే యుద్ధాలను ఇంత భారీ స్థాయిలో గతంలో ఎవరూ చూపిం చలేదు. యాక్షన్ అంటే కేవలం ఇద్దరి మధ్య పోరాటం కాదు, అది ఒక భావోద్వేగపూరితమైన యుద్ధం అని నిరూపించింది. అలాగే ఇది యాక్షన్ కాదు... యుద్ధం వెనుక ఉన్న బాధ. వేల మంది సైనికులు స్క్రీన్ మీద కనిపించడం మాత్రమే గొప్పతనం కాదు. ప్రతి యుద్ధానికి ఒక భావోద్వేగ బరువు ఉండటం ఈ సినిమా ప్రత్యేకత. ప్రేక్షకుడు కేవలం “ఎవరు గెలుస్తారు?” అని కాదు... “ఈ పాత్రలు బ్రతుకుతాయా?” అని ఫీల్ అవుతాడు. టెక్నికల్ రివల్యూషన్ కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్‌ను వాడి ఒక భారీ ప్రపంచాన్ని ఎలా సృష్టించాలో ఇది చూపించింది. 11 ఆస్కార్ అవార్డులు రావడం అంటే అది కేవలం యాక్షన్ వల్ల కాదు, ఆ సినిమాలో ఉన్న కళాత్మక విలువ వల్ల. ఇది యాక్షన్, డ్రామా, ఎమోషన్, మైథాలజీ అన్నింటి కలయిక.

డై హార్డ్:

హీరో కూడా రక్తం కారుస్తాడని గుర్తుచేసిన సినిమా అప్పట్లో యాక్షన్ హీరోలు అంటే కండలు తిరిగిన రాంబోలు ఉండేవారు. కానీ ఇందులో బ్రూస్ విల్లిస్ ఒక మామూలు బనియన్ వేసుకుని, చెప్పులు లేకుండా, దెబ్బలు తింటూ శత్రువులతో పోరాడుతాడు. అతను అలసిపోతాడు. గాయపడతాడు. భయపడతాడు కూడా. అందుకే ప్రేక్షకుడు అతడిని “హీరో”గా కాదు... “మనిషి”గా ఫీల్ అయ్యాడు. ఇది యాక్షన్ సినిమాల్లో ‘రియలిజం’ తీసుకొచ్చింది. డై హార్డ్ సీనారియో ఎందుకు లెజెండరీ? ఒకే బిల్డింగ్‌లో మొత్తం సినిమా నడపడం అంటే భారీ రిస్క్. కానీ అదే పరిమితిని ఈ సినిమా టెన్షన్‌గా మార్చింది. తర్వాత వచ్చిన ఎన్నో సినిమాలు స్పీడ్, అండర్ సీజ్, ద రైడ్ ఈ ఫార్మాట్‌ను అనుకరించాయి.

ఏలియన్స్:

భయాన్ని యుద్ధంగా మార్చిన సినిమా మొదటి ఏలియన్ భయపెట్టింది. కానీ ఏలియన్స్ తిరిగి పోరాడింది. ఇది సర్వైవల్ కథ కాదు... ప్రతీకారం కథ. ఇది హారర్, యాక్షన్ కలగలిసిన అద్భుతం. మొదటి భాగం కేవలం భయం మీద సాగితే, రెండో భాగం ‘ఏలియన్స’ వాటి మీద ఎదురుదాడి చేసే యుద్ధంలా ఉంటుంది. ఎల్లెన్ రిప్లీ ఎందుకు ఐకానిక్? సిగార్నీ వీవర్ చేసిన రిప్లీ పాత్ర అప్పటి మహిళా పాత్రల స్టీరియోటైప్‌ను ఛేదించింది. ఆమె కేవలం “స్ట్రాంగ్ వుమన” కాదు. ఒక తల్లి. ఒక సైనికురాలు. ఒక భయపడే మనిషి కూడా. అందుకే ఆమె పోరాటం కేవలం యాక్షన్‌గా కాకుండా భావోద్వేగంగా కనెక్ట్ అవుతుంది. తల్లి ప్రేమను ఒక యోధురాలి పోరాటంతో ముడిపెట్టడం ఈ సినిమా గొప్పతనం.

ద గుడ్ ద బ్యాడ్ అండ్ ద అగ్లీ:

గన్ కంటే ముందు వచ్చే నిశ్శబ్దం కూడా యాక్షనే అని నిరూపించిన సినిమా. ఇది యాక్షన్ కాదు... టెన్షన్ ఆర్కెస్ట్రా. ఇక్కడ ఫైట్ కన్నా “వెయిటింగ” ఎక్కువ భయపెడుతుంది. ముగ్గురు వ్యక్తులు ఒకరినొకరు చూస్తూ నిలబడే సీన్... ఇప్పటికీ ప్రపంచ సినిమా చరిత్రలో గొప్ప టెన్షన్ సీక్వెన్స్‌లలో ఒకటి. స్టైల్ ఎలా లెజెండ్ అయింది? సీర్జియో లియోన్ కెమెరా భాషను పూర్తిగా మార్చేశాడు. వెడల్పైన కెమెరా షాట్లు ఈ సినిమాను ఒక పెయింటింగ్‌లా మార్చాయి. ఎక్స్‌ట్రీమ్ క్లోజఅప్స్. వెడల్పైన ఫ్రేమ్స్. మధ్యలో ఎనియో మోరికోన్ సంగీతం.

ఫలితం? సినిమా కాదు... ఒక విజువల్ ఓపెరా. కంక్లూజన్ ఈ సినిమాలు ఎందుకు చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయాయి తెలుసా?. ఇవి యాక్షన్‌ను “సర్కస్”గా చూడలేదు. “కథ చెప్పే భావోద్వేగ సాధనం”గా చూశాయి. ఇప్పుడు చాలామంది దర్శకులు ప్రేక్షకుడిని అలరించడానికి భారీ విఎఫఎక్స్ వాడుతున్నారు. కానీ ఈ క్లాసిక్స్ ఒక సింపుల్ నిజం నేర్పించాయి: ప్రేక్షకుడి గుండెల్లో టెన్షన్ పుట్టించలేని యాక్షన్... ఎంత ఖర్చు పెట్టినా ఖాళీ శబ్దమే. యాక్షన్ అనేది కథలో భాగంగా రావాలి తప్ప, కథను పక్కన పెట్టి రాకూడదని ఈ ఆరు చిత్రాలు నిరూపించాయి. అందుకే ఇవి దశాబ్దాలు గడిచినా ‘క్లాసిక్స’గా మిగిలిపోయాయి. అందుకే దశాబ్దాలు గడిచినా... ఈ సినిమాలు పాతబడలేదు. ఎందుకంటే టెక్నాలజీ మారుతుంది... కానీ గొప్ప కథ చెప్పే కళ ఎప్పటికీ పాతబడదు.

- జోస్యుల సూర్యప్రకాష్