సినిమాను... సినిమాగానే చూడలేమా?

తెలుగు సినిమా పరిశ్రమలో వైవిధ్యమైన, మట్టి వాసన వెదజల్లే టైటిళ్లు ఎప్పుడూ ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకుంటూనే ఉన్నాయి. గ్రామీణ జీవనశైలిని, ప్రాంతీయ యాసను, స్థానిక సంస్కృతిని ప్రతిబింబించే పేర్లు ప్రేక్షకుల్లో సహజంగానే ఆసక్తిని కలిగిస్తాయి. ఇటీవల ప్రకటించిన ‘ఇడుపు కాయితం’ అనే సినిమా టైటిల్ కూడా అలాంటి కోవకే చెందుతుంది. తెలంగాణ గ్రామీణ యాసలో వినిపించే ఈ పదం చాలా మందికి కొత్తగా అనిపించగా, మరికొందరికి తమ బాల్య జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేసింది. ముఖ్యంగా కథా నేపథ్యానికి తగినట్టుగా ఈ పేరు ఉందంటూ సినీ అభిమానులు, భాషాభిమానులు ప్రశంసలు కురిపించారు.

అయితే, సోషల్ మీడియాలో కొందరు వ్యక్తులు చేసిన కొన్ని వ్యాఖ్యలను ఆధారంగా చేసుకుని ఈ టైటిల్‌పై అనవసర వివాదం రాజేయడం ఆశ్చర్యకరం. తెలంగాణ భాషను అవమానించారంటూ, ప్రాంతీయ భావోద్వేగాలను రెచ్చగొట్టే ప్రయత్నాలు చేయడం ఇప్పుడు చర్చనీయాంశంగా మారింది. ఒక సృజనాత్మకమైన సినిమా టైటిల్‌ను కూడా ప్రాంతీయ రాజకీయాలకు, భాషా వివాదాలకు వేదికగా మార్చే ధోరణి ఆందోళన కలిగిస్తోంది.

సోషల్ మీడియా యుగంలో ఏ అంశంపైనైనా అనుకూల, ప్రతికూల స్పందనలు రావడం సహజం. లక్షలాది మంది స్పందించే వేదికలో అందరూ ఒకే అభిప్రాయంతో ఉండాలని ఆశించడం కూడా సాధ్యం కాదు. కానీ, వేలాది మంది ప్రశంసించిన అంశాన్ని పక్కనబెట్టి, కొద్దిమంది చేసిన ప్రతికూల వ్యాఖ్యలనే ప్రధాన స్రవంతిగా చూపించడం మాత్రం వాస్తవాన్ని వక్రీకరించడమే అవుతుంది. సోషల్ మీడియా అల్గారిథమ్‌లు ఎక్కువగా వివాదాలనే ముందుకు తెస్తాయి. అందుకే కొందరు వ్యూస్, ఫాలోయింగ్, రాజకీయ మైలేజ్ కోసం చిన్న విషయాలను కూడా పెద్ద చర్చలుగా మార్చే ప్రయత్నం చేస్తుంటారు. ఈ నేపథ్యంలో అసలు ప్రజల అభిప్రాయం ఏమిటో గుర్తించడం కూడా కష్టమవుతోంది.

భాష అనేది మనిషి సంస్కృతికి అద్దం. యాస అనేది ఆ ప్రాంత జీవన విధానానికి ప్రతిబింబం. తెలుగు భాషలో కోస్తా, రాయలసీమ, తెలంగాణ ప్రాంతాలకు చెందిన ఎన్నో యాసలు, పదాలు ఉన్నాయి. ఇవన్నీ తెలుగుభాష సంపదలో భాగమే. ఒక ప్రాంతానికి చెందిన పదాన్ని సినిమా టైటిల్‌గా ఉపయోగిస్తే దాన్ని ఆ ప్రాంతంపై దాడిగా చిత్రీకరించడం ఎంతవరకు సమంజసం? నిజానికి ఇటువంటి ప్రయత్నాల వల్ల భాషల మధ్య, ప్రాంతాల మధ్య దూరం పెరగడమే తప్ప, ఎవరికీ ప్రయోజనం ఉండదు.

గతంలోనూ తెలంగాణ యాసలో, కోస్తా యాసలో, రాయలసీమ మాండలికంలో వచ్చిన ఎన్నో సినిమాలు ఘన విజయాలు సాధించాయి. ప్రేక్షకులు వాటిని ఆదరించారు కూడా. కథకు తగిన భాష, పాత్రలకు సరిపోయే యాసను ఉపయోగించడం సినిమా సహజత్వాన్ని పెంచుతుంది. అదే కళాత్మకత. అలాంటప్పుడు ఒక టైటిల్‌ను మాత్రమే వివాదాస్పదంగా మార్చడం వెనుక సృజనాత్మకతపై ప్రేమ కంటే రాజకీయ ప్రయోజనాలే ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నాయి.

ప్రతి ప్రాంతంలోనూ మంచి వారు ఉంటారు... చెడు ఆలోచనలు కలిగినవారు కూడా ఉంటారు. కొద్దిమంది చేసిన వ్యాఖ్యలను మొత్తం ప్రాంత ప్రజల అభిప్రాయంగా చూపించడం బాధ్యతారాహిత్యం. అదే విధంగా కొద్దిమంది సోషల్ మీడియా పోస్టుల ఆధారంగా ఒక సినిమా, ఒక దర్శకుడు లేదా ఒక పరిశ్రమపై ముద్ర వేయడం కూడా సరైన పద్ధతి కాదు.

ఇలాంటి వివాదాల వల్ల అసలు నష్టపోయేది సృజనాత్మకతే. రచయితలు, దర్శకులు కొత్త పదాలు, ప్రాంతీయ మాండలికాలు ఉపయోగించడానికే వెనుకాడే పరిస్థితి వస్తుంది. విమర్శల భయంతో భాషా వైవిధ్యం క్రమంగా కనుమరుగయ్యే ప్రమాదం కూడా ఉంది. కళాకారుడు స్వేచ్ఛగా ఆలోచించే అవకాశాన్ని సమాజం కల్పించాలి. సృజనాత్మక స్వేచ్ఛను కాపాడటం ప్రేక్షకుల బాధ్యత కూడా.

సినిమా ఒక కళారూపం. దాని ప్రధాన లక్ష్యం వినోదంతో పాటు ఆలోచింపజేయడం. దానికి ప్రాంతీయ సరిహద్దులు, రాజకీయ గీతలు, కులమత పరిమితులు ఉండవు. కథకు తగిన పేరును పెట్టడాన్ని కూడా వివాదంగా మార్చే ధోరణి కొనసాగితే రేపు ఏ సృజనాత్మక ఆలోచనకూ స్వేచ్ఛ మిగలదు.

అందుకే సోషల్ మీడియా సృష్టించే కృత్రిమ వివాదాల కంటే, మెజారిటీ ప్రేక్షకుల పరిపక్వతను విశ్వసించాల్సిన సమయం వచ్చింది. సినిమా విడుదలైన తర్వాత దాని కథ, కథనం, నటన, సాంకేతిక విలువల ఆధారంగా తీర్పు చెప్పడం ప్రజాస్వామ్య దృక్పథం. టైటిల్ ఆధారంగా ప్రాంతీయ విద్వేషాలు రెచ్చగొట్టడం మాత్రం సమాజానికి ఏమాత్రం మేలు చేయదు.

సినిమాను... సినిమాగానే చూడగలిగితేనే కళకు గౌరవం దక్కుతుంది. భాషను ప్రేమించడం అంటే దాన్ని వివాదాలకు ఆయుధంగా మార్చడం కాదు... అందంగా ఆస్వాదించడం.